Намайг уучил

12:25 PM

Намайг уучлаарай

Энэ явдал бүүр хүүхэд байхад болсон юм. Саяхан нэг блог дээр хэн нэгэн өөрт нь хүүхэд байхад нь дурласан хүүгийн тухай бичээд “Надад дахин ийм гэгээхнээр хэн нэгэн дурлах болов уу” гэж асуусан байхыг уншаад санаанд орчихсон юм. Би 7 дугаар ангид байсан юм. Тэгтэл манай дээд ангийн 8 дугаар ангийн нэг хүү байсан юм. Нэг өдөр дүү гадаа хүн дуудаж байна гэхээр нь санаандгүй гараад иртэл тэр зогсож байсан. Хичээлдээ их сайн онц сурдаг хүү байсан болохоор би сайн таньдаг байлаа. Гэхдээ хэзээ ч юм ярьж үзээгүй. Тэр нээх хөөрхөн инээгээд л “ Сайн уу” гэж хэлсэнээ надаас ичээд байгаа бололтой эсвэл ярих юмаа олж ядаад түгдчээд нэг л сонин. Би ч жаахан зэвүүн охин байсан юм шиг байгаа юм. Чи яах гэж ирсэн юм бэ гэж асуугаад. Тэгсэн тэр “Зүгээр л “ гэж байна. Тэгэхээр нь би “Зүгээр юм бол яах гэж ирсийн” гэчихээд орчихсон юмдаг. Тэр өдрөөс хойш тэр хүү манайхаар дандаа ирж намайг дуудна. Би дүүгээрээ бараг ихэнхэд нь гэртээ алгаа. Эмээгийнд очсон энэ тэр гэж худал хэлүүлээд л. Тэгсэн хирнээ тэрнийг ирэхгүй эсвэл утсаар ярихгүй бол хүлээгээд л. Сүүлдээ намайг худал хэлүүлдэгийг мэдсэн бололтой. Манай үеэл ахтай нэг ангид байдаг болохоор манай үеэл ахаар дуудуулдаг болов. Манай үеэл ах манайд орж ирээд сэмээрхэн чамайг тэр гадаа дуудаж байна гэж хэлнэ. Миний ааш гайгүй байвал гарч уулзана. Жаахан ааш муутай байвал үгүй гээд таг гүрийчихнэ. Тэр хүү хөөрхий миний учрыг олох гэж их зовдог байсан байхаа. Тэгээд ямар нэгэн баяр энэ тэр болохоор заавал ирж надад шоколад, цэцэг, бяцхан бэлэг өгнө. Нэг удаа гадаа үүдэнд уулзаж байтал аав тааралдаад нэг их сүрхий том харчихаад гэртээ орчихсон. Аав намайг хэзээ ч загнадаггүй ч би яагаад ч юм их айж бас ичиж билээ. Гэртээ ортол аав миний охин найзуудтайгаа уулзаж юм яримаар байвал гэртээ оруулж уулзаж байгаарай гэж билээ. Бодвол аав гэнэт охиноо том болсоныг мэдээд санаа нь зовсон юм байлгүй.

Зуны амралтаараа пионерийн зуслан явсан чинь нөгөө хүү бас явж байна. Хожим сонссон чинь манай үеэлээс намайг явах гэж байгааг мэдээд албаар өөрөө бас явсан юм байх. Нэг бүлэгт орчихлоо. Нэг удаа би халуун өдөр усанд орсоноос болсон уу яасан орой нь аймаар халуурч хоолой өвдөөд. Тэр тэгсэн чинь нээх хөөрхөн ээжийнхээ бэлдэж өгсөн эмний хайрцагийг барьж орж ирээд хоолойны эм уулгаад духан дээр дарж үзсэнээ алчуур норгож хүйтэн жин тавьж өгөөд л. Миний хажууд дуугай суугаад намайг оройжин асарсан юм даг. Манай өрөөнийхөн орой кино үзэх гээд явчихсан байсан байх хэн ч байхгүй. Би их халуурч өвдөөд гэрээ их санаж байсан шиг санагдана. Түүнээс хойш бид хоёр арай ойр дотно болсон шиг санагдана. Ямар ч байсан би түүнд муухай аашлахаа больж билээ. Нэг мэдсэн бараг хоёр жил өнгөрч тэр 10 дугаар ангиа төгсөөд гадаадад сургуульд явчихсан. Харин надад дандаа захиа бичдэг байлаа. Бараг л 7 хоног бүр захиа ирнэ. Харин би нэг ч удаа хариу бичээгүй. Их тэнэг байж дээ. Хүний тийм цэвэр ариун сэтгэлийг ойшоож үзэхгүй. Нөгөө хүү намайг 10 дугаар ангид байхад нэг удаа өвлийн амралтаараа ирж уулзсан юм. Би бас л нөгөө тоомжиргүй байдлаар хандаад. Харин тэр надаас “Чи надад яагаад захиа бичдэггүй юм бэ. Чи надад хайртай юу” гэж асууж байна. Би ч бодох санах ч юмгүй Үгүй ээ гээд хэлчихлээ. Гэтэл тэр нэг их томоор санаа алдсан юмдаг. Харин яагаад ч юм одоо болтол тэр санаа алдсан нь сэтгэлд үлдчихсэн юм. Надад бас л бэлэг өгөхөөр нь хэрэггүй ээ би авахгүй гэчихлээ. Тэр над руу нэг их том харсанаа би чамд зориулж авсан юм авчих л даа гээд гарт бариулчихлаа. Харин гэрт орж ирээд үзсэн чинь бэлэг дотор гоё үнэртэй жинхэнэ франц духи бас шоколад байсан. Үнэр нь таалагдсан болохоор хаячихалтай нь биш бараг 10 дугаар ангиа төгстөлөө үнэртүүлж явсан. Манай ангийнхан бас найзууд чамаас ямар гоё үнэр үнэртдэг юм бэ гээд л.

Удалгүй оюутан боллоо. Би уг нь гадаадад сургуульд явах бодолтой байсан боловч ээж аав хоёр Оросод байдал хэцүү болсон хэрэггүй байхаа монгол сургуульд орсон нь дээр гэж ятгасаар МУИС-ийн банкны ангид орчихлоо. Оюутан болсон эхний зун нөгөө хүү бас л зуны амралтаараа ирээд надтай уулзлаа. Тэр харин их яриа хөөрөөтэй болж надаас ичээд дөлөөд байдаг нь гайгүй болчихсон байсан. Одоо бодоход төлөвшиж том хүн болж эхэлж байсан юм байлгүй. Бид хоёр тэгэхэд нэлээн удаан юм ярьж суусан. Таньдаг хүүхдүүдийнхээ тухай ангийнхнаа ямар сургуульд орсон энэ тэр гээд л зөндөө юм ярьсан. Тэр хүмүүжилтэй сайн хүү байсан гэхдээ би яагаад ч юм түүнд хайртай болж чадаагүй юм. Зүрхээ шал өөр хүнд өгчихсөн. Би өөр хүнд хайртай болоод миний хайртай залуу санаандгүй тохиолдлоор түүнтэй гадаадад нэг сургуульд хамт нэг жил суралцсан байсан. Би нэгэнт би чамд хайргүй гээд мянга хэлээд ойлгохгүй хүнийг дурласан залуутайгаа уулзуулаад ойлгуулъя гэж бодсон юм. Одоо бодоход хүүхэд байсан болохоор их тэнэг ч байж дээ. Тэгээд би “Чи маргааш хүрээд ирээч би чамайг нэг хүнтэй уулзуулъя” гэж түүнд хэллээ. Тэр хэнтэй гэж тааж ядсан байдлаар над руу харангаа асуусан ч “Хэн гэдгийг нь маргааш ирээд хараарай” гэсэн миний үгийг зөвшөөрөөд маргааш нь ирсэн. Харин би нөгөө залуутайгаа хамт байрныхаа гадаа байдаг цэцэрлэгт модон сандал дээр их л дотноор тэврэлдэн суугаад хүлээж байлаа. Намайг өөр залуутай байж байна гэж төсөөлөөгүй бололтой тэр маш гунигтай болчихлоо. Тэгээд миний хайртай залууг таньдагч гэсэн түүнд ярих юм олдохгүй байгаа бололтой хэсэг сууж байсанаа би явлаа гээд явчихсан. Маргааш нь намайг эзгүйд дүүд нэг зурвас үлдээгээд явсан байсан. Тэр зурвасдаа “Би чиний сонголтыг хүндэтгэж байна. Та хоёрт аз жаргал хүсье. Гэхдээ би чамд хайртай. Үргэлж чамайг дурсаж хайрлаж явах болно” гэсэн байж билээ.

Би тэр хүүг гомдоосон гэж тэрхэн үедээ ердөө ч бодоогүй. Нэг салдаггүй хүнээс салж амарлаа л гэж бодож байж билээ. Нээрээ надад ийм цэвэр ариуханаар дахин хэн нэгэн дурлах болов уу. Үгүй л байх даа. Хожимдсон ч гэсэн чамаас “намайг уучлаарай” гэж чин сэтгэлээсээ гуйяа.

Та бас дараахь нийтлэлүүд сонирхоорой:

15 сэтгэгдэл